Na 4 seizoenen zonder Interclub kon de organisatie in Geluwe gisteren weer een Interclub-wedstrijd van 156 kilometer verdeeld over 10 ronden aanbieden. Voor ons kwamen volgende renners aan de start: Niels De Rooze (die vorig jaar in Geluwe tweede werd in de 1.12B wedstrijd), Mathias Vanoverberghe, Emiel Planckaert, Sven Noels, Lars Van Coppenolle, Kenneth Caethoven en Koen Demuynck.
Van bij de start lieten onze renners zien dat we met ambitie naar Geluwe waren afgezakt. Na slechts een halve ronde wist Mathias een eerste keer te ontsnappen en pakte hij een voorsprong van 25 seconden. Gezien niemand in het peloton zin had om Mathias te vergezellen en de race nog lang leek, besloot hij zich even later terug in te laten lopen. Lang bleef hij evenwel niet in de groep. In de tweede ronde waagde hij al een nieuwe poging en dit keer kreeg hij in de persoon van Ewout De Keyser wel een metgezel mee waarmee hij een lange vlucht kon opbouwen. Dit duo was overigens niet aan zijn proefstuk toe: ook in Gent-Staden staken ze al samen de lont aan het kruitvat. Na korte tijd met twee voorop kregen Mathias en Ewout het gezelschap van nog drie renners, waaronder Sven Noels. Dit vijftal bouwde samen een voorsprong uit van 45 seconden. Dit werd een gevaarlijke situatie voor de mannen in het peloton die nog een rol wilden spelen. Gevaarlijk is ook een gepaste omschrijving voor de verandering van het weer die we vervolgens kregen. Dreigende onweerswolken pakten zich samen boven het parcours. Net toen een hevig onweer losbarste maakte een groep van ongeveer vijftien renners waaronder Koen, Niels en Lars zich los uit het peloton om de jacht op de vluchters in te zetten. De renners werden overvallen door een wolkbreuk, terwijl de bliksem rondom hen insloeg. De wegen veranderden nog net niet in stromende rivieren maar de harde regen beperkte de zichtbaarheid heel sterk en verschillende renners gingen wijselijk aan de kant.
In deze helse omstandigheden nam de wedstrijdjury de enige mogelijke beslissing, met name het staken van de wedstrijd na amper anderhalf uur. Daarbij kon zelfs niet worden gesprint voor de plaatsen gezien de aankomstzone onder water stond. Ploegleider Rik Roose bleef uiteraard op zijn honger zitten: “Los van het feit dat de stopzetting onvermijdelijk was, is dit uiteraard een domper op de feestvreugde voor de organisatie maar ook voor ons als team. Toen het onweer losbarstte bevonden we ons in een kansrijke positie vooraan met 2 renners in de vlucht en 3 renners in de tegenaanval. Wie weet hoe dit had kunnen uitdraaien? We zullen het nooit weten.”
tekst Juan Alleman, Rik Roose Foto’s Patwielerphotography
Op 17-6 behaalde Martin Durant de 1ste plaats bij de EDH te Louvignies in de reeks D+65.
De dag erna op 18-6 behaalde hij opnieuw de eerste plaats en dit te Westrozebeke bij de OVWF in de reeks C+. Dit was zijn 15de overwinning van dit seizoen op 20 gereden wedstrijden.
In diezelfde wedstrijd behaalde Anja Nobus de 3de plaats en werd zo 1ste dame.
Ook op 18-6 behaalde Koen Demuynck zijn volgende overwinning bij de LWU in de B- reeks te Nazareth en dit naast verschillende ereplaatsen de voorbije week bij de Elite 2.
op 10-6 behaalde Mathias Vanoverberghe zijn tweede overwinning van het seizoen en dit te Oudenburg bij de Elite zonder contract.
In diezelfde wedstrijd sprintte Niels De Rooze zich naar de 2deplaats.
Ook op 10-6 Behaalde Sven Noels de 2de plaats te Marke ook bij de elite zonder contract.
Ook bij de OVWF Masters behaalden we verschillende overwinningen en podiumplekken.
Op 10-6 te Edewalle behaalde Dirk Ampoorter de 2de plaats in reeks C, in reeks C+ behaalde Martin Durant de overwinning en Anja Nobus werd er 5de algemeen en 2de dame.
Op 11-6 behaalde Martin Durant zijn tweede overwinning van het weekend en dit te Adinkerke in reeks C+. Anja Nobus werd in diezelfde reeks 4de algemeen en 1ste dame.
170 renners op het startblad, 149 kilometer op de planning, 2.500 hoogtemeters op de hoogtekaart en enkel maar zon op de weerkaart: het waren de perfecte ingrediënten voor een spetterende race. Dat we deze Beker van België heel serieus nemen bleek weer uit de selectie waarmee we aan de start konden komen: Niels De Rooze, Jens Vandenbogaerde, Emiel Planckaert, Sven Noels, Kenneth Caethoven, Mathias Vanoverberghe en belofte Luca De Jaeger, met zo’n mannen kan men al eens naar de spreekwoordelijke oorlog.
De Grand-Prix du Vélodrome de Rochefort heet deze manche voor de Beker van België officieel. Laat de naam u niet misleiden: deze wedstrijd krijgt in tegenstelling tot een pistewedstrijd slechts 12 rondjes met daarin wel heel wat meer hoogtemeters dan men doorgaans op de velodroom verzamelt. Na de start onder de stralende lentezon regende het alleen aanvallen. Daarbij kwam pas in de derde ronde een eerste echte ontsnapping die naam waardig tot stand. Bij de 9 dapperen die de afscheiding maakten vonden we Mathias Vanoverberghe, of wat had u gedacht? Mathias kende een lastige week met een verkoudheid maar had vrijdagavond in Gullegem nog wat muizenissen (en heel wat snot) uit het lichaam gefietst. De twijfels mochten helemaal overboord nu hij ook dit keer mee was op het juiste moment. Toen binnen dezelfde ronde nog 4 renners vooraan de aansluiting maakten met daarbij Kenneth Caethoven, kwamen we in een ideaal scenario terecht. Van de kopgroep van 13 was Mathias de best geplaatste in het klassement en met Kenneth erbij hadden we een perfecte bliksemafleider mee. De vluchters reden samen tot bijna 2 minuten voorsprong bijeen.
De wedstrijd leek in een finale plooi te zijn gevallen tot op een goede 3 ronden van het einde 14 renners alsnog een poging waagden om vooraan in de wedstrijd te komen. In deze groep zat niet alleen Sven Noels maar ook Han Devos, winnaar van de tweede manche van de Beker en runner-up in het klassement. Net toen deze groep achtervolgers op het punt stond de vluchters bij de lurven te pakken, ontsnapten nog een zestal renners in schuifjes uit de kopgroep. Opnieuw erbij: Mathias Vanoverberghe. Met zes man gingen we de laatste ronde in. In deze laatste ronde van een beklijvende wedstrijd kwam er geen surplace maar werd er keihard gereden en gestreden om de zege. De kopgroep spatte uiteen en 3 renners kwamen voorop te liggen. Mathias lukte het dit keer niet om nog de oversteek te maken. Wel had hij nog net genoeg in de tank om een mooie vierde plaats uit de brand te slepen. ‘Médaille en chocolat’, zegt men dan in het Frans. Doorgaans smaakt deze zuur maar dit keer kreeg ze een zoete nasmaak: door zijn 4e plaats komt Mathias nu immers op plek 3 te staan in de individuele ranking. Bovendien zorgden Kenneth – die onderweg bergen werk verzette – met een 12e en Sven met een 16e plek ervoor dat we net zoals in Verrebroek de dagzege in het ploegenklassement pakken.
Daarbij moeten we zeker ook de verdienste van onze andere renners in de verf zetten, zij verrichten namelijk heel wat werk in de achtergrond. Finaal werden Jens 32ste, Niels 40ste en Emiel 112de. Belofte Luca die een sterke wedstrijd reed kwam na driekwart wedstrijd zwaar ten val en moest de wedstrijd verlaten met een gekneusde pols en schaafwonden.
Bij ploegleider Rik was de stemming na de wedstrijd opperbest: “Het opzet was vandaag om het de best geklasseerde renners in de ranking moeilijk te maken en Mathias te helpen om een stap te zetten in het klassement. Als je dan ziet dat je én tot de laatste ronde strijdt om de overwinning én Mathias op plek 3 van de individuele ranking brengt, dan kan je enkel tevreden zijn. Dat we daarenboven al voor de tweede keer op drie manches het ploegenklassement naar ons toetrekken is ronduit schitterend. Dat is niet alleen mooi naar onze medewerkers, sponsors en supporters toe, het levert ons ook een tweede plek op in de tussenstand met daaraan verbonden ook de tweede plaats voor de volgwagen. De opdracht voor de volgende wedstrijd in Deurne? Mathias helpen zijn positie te behouden of als het even kan hem nog een stukje dichter brengen. Met dit team is alles mogelijk.”
Tekst Juan Alleman, Rik Roose Foto’s Wielerfoto’s Els
