Op 3-6 behaalde Dirk Ampoorter de 1ste plaats te Maldegem-Kleit bij de WAOD in de categorie 57 tot 65 jaar.
Ook op 3-6 maar dan in Ettelgem bij de LWU behaalde Koen Demuynck de 1ste plaats in reeks B en op 4-6 ook bij de LWU in reeks B te Ertvelde opnieuw een 1ste plaats.
In diezelfde wedstrijd te Ertvelde behaalde Thierry Declercq de 1ste plaats in de C reeks.
Martin Durant behaalde dan weer een 1ste plaats bij de reeks D+65 bij de EDH te Huissignie op 3-6.
De profkoers in Gullegem is ook voor ons wielerteam met thuisbasis in Moorsele een jaarlijkse hoogdag. Zoals steeds slaagde de organisatie erin een mooi deelnemersveld aan de start te krijgen voor dit keer 179 km verdeeld over 20 ronden van circa 9 km.
Onze renners Lars Van Coppenolle, Emiel Planckaert, Sven Noels, Kenneth Caethoven, Jaromir Lannoo, en belofte en plaatselijke renner Thomas Vanassche mochten onder een stralende lentezon de degens kruisen met grote namen als het AG2R duo Greg Van Avermaet en Oliver Naesen en spurtbommen als Tim Merlier, Gerben Thijssen en Timothy Dupont.
De rook van het startpistool was nog niet volledig weggedreven of het talrijk opgekomen publiek werd al opgeschrikt door een massale val in het peloton. Tussen de 25-tal slachtoffers bevond zich ook Sven Noels die met schaafwonden, een gebroken fiets en dito moreel veel te vroeg uit de wedstrijd verdween. Na een neutralisatie van 20 minuten werd de wedstrijd opnieuw op gang getrokken om nog slechts 18 ronden te rijden.
De massale val midden in het peloton bleek een aantal mensen te inspireren om veiliger oorden op te zoeken in de aanval. Meerdere aanvalspogingen werden teniet gedaan, waaronder ook eentje waarbij Kenneth Caethoven betrokken was. De gulle inspanningen van Kenneth werden andermaal niet beloond en leverden louter een opgeblazen motor op.
De belangrijkste ontsnapping van de dag kwam er toen 7 renners, waaronder Greg Van Avermaet, zich konden losmaken van het peloton. Ook de latere winnaar Warre Vangheluwe die zich een wedstrijd lang uiterst aanvallend aan het lokale kennerspubliek presenteerde was hier op het appel. Het was een vlucht die wel eens kon dragen tot diep in de finale, zo beseften ook de ploegen van de sprinters. Op 40km van de streep werd alles in het werk gesteld om de achterstand te herleiden en een massasprint mogelijk te maken. Achteraan het peloton stond de deur open en losten tal van renners. Toen de vluchters op 500 meter van de finish werden gegrepen had het er alle schijn van dat Gullegem zijn gedroomde koninklijke sprint zou krijgen tussen Tim Merlier, Gerben Thijssen en Timothy Dupont. Dat was echter buiten de onvermoeibare Warre Vangheluwe gerekend die nog net uit de greep van het peloton kon blijven en ploegmaat Remco Evenepoel opvolgde op de erelijst. Zijn andere ploegmaat Tim Merlier werd tweede voor Thimoty Dupont die mee het podium op mocht als derde man.
Van ons team legden Jaromir en Lars respectievelijk beslag op een 35ste en 73ste plaats van 88 finishers. Niettegenstaande de jammerlijke val van Sven, kunnen we als ploeg terugblikken op een mooie ervaring waarbij we als lokaal team ons positief hebben kunnen profileren.
Nu op naar zondag waar we in de 3de Manche van de Beker van België in Rochefort terug met ambitie aan de start komen. Manager Luc Courtens beloofde alvast een rondje trappist van de lokale Cisterciënzersabdij bij winst van één van onze mannen, reden genoeg om aanwezig te zijn!
Tekst Juan Alleman, Rik Rooze – foto’s Martine Verfaillie
Na de eerste manche van de Beker van België stond voorbije zondag al de tweede wedstrijd van het regelmatigheidscriterium op het programma. Voor de Grote Prijs Remo Frit kwamen we in gewijzigde slagorde aan de start: Mathias Vanoverberghe, Kenneth Caethoven, Sven Noels en Niels De Rooze kregen dit keer het gezelschap van Aiko Muylle, Ibe Vandromme en Quinten Declercq. Voor Ibe en Quinten betekende het meteen de vuurdoop op het Interclub-niveau.
Met de Grote Prijs Remo Frit kreeg het peloton van 165 renners een vlak parcours over 160km in het Antwerpse havengebied voorgeschoteld. Belangrijkste moeilijkheidsfactor in deze wedstrijd is klassiek de wind. Deze keer bleek deze echter niet in het voordeel te blazen van de jongens die een lange vlucht in gedachten hadden. Zoals zo vaak dit jaar was opnieuw Mathias Vanoverberghe één van de strijdlustigen die poogde een groepsspurt te ontlopen. Al in de tweede van 11 ronden koos hij samen met één andere kompaan voor de aanval. Het wegvallen van zijn vluchtgezel leidde tot een ongelijke strijd van één man tegen de rest waardoor Mathias wijselijk besloot om zich terug te laten zakken naar het peloton en een nieuwe kans af te wachten. In een volgende ontsnapping die naam waardig kregen we in verschillende stappen een kopgroep van 13 renners waaronder Kenneth Caethoven. Mede door een gebrekkige samenwerking voorin bleef deze vlucht niet langer dan een drietal ronden uit de greep van het peloton. Meer en meer leek ook deze manche van de Beker uit te draaien op een beslissing in het ultieme slot van de wedstrijd. Voor ons team was het opnieuw Mathias Vanoverberghe die in de slotronde nog zijn laatste troeven op tafel gooide in een poging om de zege naar zich toe te trekken. Hij werd slechts in de laatste kilometer door een kleine groep ontsnapten bijgehaald om uiteindelijk nog knap een zevende plaats uit de brand te slepen. Daarachter werd Niels De Rooze in de groepssprint nipt geklopt waardoor hij beslag kon leggen op de 10e plaats in de uitslag. Sven Noels werd 20e. Ibe liet in zijn eerste Interclub een 54e plaats optekenen. Kenneth werd 65e en Aiko 116e. Quinten loste de verwachtingen als eerstejaarsbelofte mooi in maar kreeg na bijna 3 uur wedstrijd af te rekenen met mechanische pech.
Ploegleider Rik sprak van een mooie reactie na de vorige wedstrijd in Galmaarden: “We missen met Mathias op twee verschillende momenten het geluk dat hij geen sterke medestander mee op pad kreeg zowel bij het begin als aan het eind van de wedstrijd. Met één of twee sterke mannetjes extra naast hem in de ontsnappingen had dit een ander verhaal kunnen zijn. Dat hij na die inspanningen toch nog beslag kan leggen op een dichte ereplaats bewijst nogmaals de goede vorm waarin hij verkeert. Vroeg of laat zal er toch loon naar werken komen ook. Met ook nog Niels en Sven die zich mooi weten te plaatsen in de top 20 halen we hier de zege in het ploegenklassement binnen. Daardoor springen we in de tussenstand van plaats 13 naar plaats 6 en komen we toch onder de mensen te staan. Ook in de individuele ranking maken we een opmars met Mathias die op plaats 15 en Niels die op plaats 19 komt. Hopelijk kunnen we die opmars op 4 juni in Rochefort verder zetten. De derde manche zal op een sterk heuvelachtig parcours alvast een volstrekt andere wedstrijd worden dan wat we in Galmaarden en Verrebroek kregen. Ik ben er echter van overtuigd dat we ook daar over de juiste mensen beschikken om een rol van betekenis te spelen.”
Op 18-5 te Wodedcq behaalde Sven Noels zijn 1ste overwinning van het seizoen bij de Ezc, in diezelfde wedstrijd sprintte Mathias Vanoverberghe zich naar de 3de plaats.
Op 19-5 behaalde Sven Noels opnieuw een podiumplaats. Ditmaal stond hij op het 3de trapje in Moerbeke- Geraardsbergen.
Ook bij de Masters behaalde we verschillende podiumplaatsen:
op 18mei bij de LWU te Destelbergen behaalde Koen Demuynck ondanks kettingproblemen in de sprint een derde plaats, 2 dagen later op 20 mei behaalde hij de 1ste plaats bij de LWU te Knesselare in reeks B.
In diezelfde wedstrijd behaalde Ciske Aneca de 3de plaats in reeks A.
Bij de OVWF In Spiere op 21-5 bij de C+ reeks behaalde Martin Durant de 3de plaats en Anja Nobus de 5de, zij was tevens 2de dame.
Ook het vernoemen waard is de 5de plaats die Anja Nobus reed op 18-5 te Wilsele bij de nationale elite dames.
