Op 17-6 behaalde Martin Durant de 1ste plaats bij de EDH te Louvignies in de reeks D+65.
De dag erna op 18-6 behaalde hij opnieuw de eerste plaats en dit te Westrozebeke bij de OVWF in de reeks C+. Dit was zijn 15de overwinning van dit seizoen op 20 gereden wedstrijden.
In diezelfde wedstrijd behaalde Anja Nobus de 3de plaats en werd zo 1ste dame.
Ook op 18-6 behaalde Koen Demuynck zijn volgende overwinning bij de LWU in de B- reeks te Nazareth en dit naast verschillende ereplaatsen de voorbije week bij de Elite 2.
op 10-6 behaalde Mathias Vanoverberghe zijn tweede overwinning van het seizoen en dit te Oudenburg bij de Elite zonder contract.
In diezelfde wedstrijd sprintte Niels De Rooze zich naar de 2deplaats.
Ook op 10-6 Behaalde Sven Noels de 2de plaats te Marke ook bij de elite zonder contract.
Ook bij de OVWF Masters behaalden we verschillende overwinningen en podiumplekken.
Op 10-6 te Edewalle behaalde Dirk Ampoorter de 2de plaats in reeks C, in reeks C+ behaalde Martin Durant de overwinning en Anja Nobus werd er 5de algemeen en 2de dame.
Op 11-6 behaalde Martin Durant zijn tweede overwinning van het weekend en dit te Adinkerke in reeks C+. Anja Nobus werd in diezelfde reeks 4de algemeen en 1ste dame.
170 renners op het startblad, 149 kilometer op de planning, 2.500 hoogtemeters op de hoogtekaart en enkel maar zon op de weerkaart: het waren de perfecte ingrediënten voor een spetterende race. Dat we deze Beker van België heel serieus nemen bleek weer uit de selectie waarmee we aan de start konden komen: Niels De Rooze, Jens Vandenbogaerde, Emiel Planckaert, Sven Noels, Kenneth Caethoven, Mathias Vanoverberghe en belofte Luca De Jaeger, met zo’n mannen kan men al eens naar de spreekwoordelijke oorlog.
De Grand-Prix du Vélodrome de Rochefort heet deze manche voor de Beker van België officieel. Laat de naam u niet misleiden: deze wedstrijd krijgt in tegenstelling tot een pistewedstrijd slechts 12 rondjes met daarin wel heel wat meer hoogtemeters dan men doorgaans op de velodroom verzamelt. Na de start onder de stralende lentezon regende het alleen aanvallen. Daarbij kwam pas in de derde ronde een eerste echte ontsnapping die naam waardig tot stand. Bij de 9 dapperen die de afscheiding maakten vonden we Mathias Vanoverberghe, of wat had u gedacht? Mathias kende een lastige week met een verkoudheid maar had vrijdagavond in Gullegem nog wat muizenissen (en heel wat snot) uit het lichaam gefietst. De twijfels mochten helemaal overboord nu hij ook dit keer mee was op het juiste moment. Toen binnen dezelfde ronde nog 4 renners vooraan de aansluiting maakten met daarbij Kenneth Caethoven, kwamen we in een ideaal scenario terecht. Van de kopgroep van 13 was Mathias de best geplaatste in het klassement en met Kenneth erbij hadden we een perfecte bliksemafleider mee. De vluchters reden samen tot bijna 2 minuten voorsprong bijeen.
De wedstrijd leek in een finale plooi te zijn gevallen tot op een goede 3 ronden van het einde 14 renners alsnog een poging waagden om vooraan in de wedstrijd te komen. In deze groep zat niet alleen Sven Noels maar ook Han Devos, winnaar van de tweede manche van de Beker en runner-up in het klassement. Net toen deze groep achtervolgers op het punt stond de vluchters bij de lurven te pakken, ontsnapten nog een zestal renners in schuifjes uit de kopgroep. Opnieuw erbij: Mathias Vanoverberghe. Met zes man gingen we de laatste ronde in. In deze laatste ronde van een beklijvende wedstrijd kwam er geen surplace maar werd er keihard gereden en gestreden om de zege. De kopgroep spatte uiteen en 3 renners kwamen voorop te liggen. Mathias lukte het dit keer niet om nog de oversteek te maken. Wel had hij nog net genoeg in de tank om een mooie vierde plaats uit de brand te slepen. ‘Médaille en chocolat’, zegt men dan in het Frans. Doorgaans smaakt deze zuur maar dit keer kreeg ze een zoete nasmaak: door zijn 4e plaats komt Mathias nu immers op plek 3 te staan in de individuele ranking. Bovendien zorgden Kenneth – die onderweg bergen werk verzette – met een 12e en Sven met een 16e plek ervoor dat we net zoals in Verrebroek de dagzege in het ploegenklassement pakken.
Daarbij moeten we zeker ook de verdienste van onze andere renners in de verf zetten, zij verrichten namelijk heel wat werk in de achtergrond. Finaal werden Jens 32ste, Niels 40ste en Emiel 112de. Belofte Luca die een sterke wedstrijd reed kwam na driekwart wedstrijd zwaar ten val en moest de wedstrijd verlaten met een gekneusde pols en schaafwonden.
Bij ploegleider Rik was de stemming na de wedstrijd opperbest: “Het opzet was vandaag om het de best geklasseerde renners in de ranking moeilijk te maken en Mathias te helpen om een stap te zetten in het klassement. Als je dan ziet dat je én tot de laatste ronde strijdt om de overwinning én Mathias op plek 3 van de individuele ranking brengt, dan kan je enkel tevreden zijn. Dat we daarenboven al voor de tweede keer op drie manches het ploegenklassement naar ons toetrekken is ronduit schitterend. Dat is niet alleen mooi naar onze medewerkers, sponsors en supporters toe, het levert ons ook een tweede plek op in de tussenstand met daaraan verbonden ook de tweede plaats voor de volgwagen. De opdracht voor de volgende wedstrijd in Deurne? Mathias helpen zijn positie te behouden of als het even kan hem nog een stukje dichter brengen. Met dit team is alles mogelijk.”
Tekst Juan Alleman, Rik Roose Foto’s Wielerfoto’s Els
Op 3-6 behaalde Dirk Ampoorter de 1ste plaats te Maldegem-Kleit bij de WAOD in de categorie 57 tot 65 jaar.
Ook op 3-6 maar dan in Ettelgem bij de LWU behaalde Koen Demuynck de 1ste plaats in reeks B en op 4-6 ook bij de LWU in reeks B te Ertvelde opnieuw een 1ste plaats.
In diezelfde wedstrijd te Ertvelde behaalde Thierry Declercq de 1ste plaats in de C reeks.
Martin Durant behaalde dan weer een 1ste plaats bij de reeks D+65 bij de EDH te Huissignie op 3-6.
De profkoers in Gullegem is ook voor ons wielerteam met thuisbasis in Moorsele een jaarlijkse hoogdag. Zoals steeds slaagde de organisatie erin een mooi deelnemersveld aan de start te krijgen voor dit keer 179 km verdeeld over 20 ronden van circa 9 km.
Onze renners Lars Van Coppenolle, Emiel Planckaert, Sven Noels, Kenneth Caethoven, Jaromir Lannoo, en belofte en plaatselijke renner Thomas Vanassche mochten onder een stralende lentezon de degens kruisen met grote namen als het AG2R duo Greg Van Avermaet en Oliver Naesen en spurtbommen als Tim Merlier, Gerben Thijssen en Timothy Dupont.
De rook van het startpistool was nog niet volledig weggedreven of het talrijk opgekomen publiek werd al opgeschrikt door een massale val in het peloton. Tussen de 25-tal slachtoffers bevond zich ook Sven Noels die met schaafwonden, een gebroken fiets en dito moreel veel te vroeg uit de wedstrijd verdween. Na een neutralisatie van 20 minuten werd de wedstrijd opnieuw op gang getrokken om nog slechts 18 ronden te rijden.
De massale val midden in het peloton bleek een aantal mensen te inspireren om veiliger oorden op te zoeken in de aanval. Meerdere aanvalspogingen werden teniet gedaan, waaronder ook eentje waarbij Kenneth Caethoven betrokken was. De gulle inspanningen van Kenneth werden andermaal niet beloond en leverden louter een opgeblazen motor op.
De belangrijkste ontsnapping van de dag kwam er toen 7 renners, waaronder Greg Van Avermaet, zich konden losmaken van het peloton. Ook de latere winnaar Warre Vangheluwe die zich een wedstrijd lang uiterst aanvallend aan het lokale kennerspubliek presenteerde was hier op het appel. Het was een vlucht die wel eens kon dragen tot diep in de finale, zo beseften ook de ploegen van de sprinters. Op 40km van de streep werd alles in het werk gesteld om de achterstand te herleiden en een massasprint mogelijk te maken. Achteraan het peloton stond de deur open en losten tal van renners. Toen de vluchters op 500 meter van de finish werden gegrepen had het er alle schijn van dat Gullegem zijn gedroomde koninklijke sprint zou krijgen tussen Tim Merlier, Gerben Thijssen en Timothy Dupont. Dat was echter buiten de onvermoeibare Warre Vangheluwe gerekend die nog net uit de greep van het peloton kon blijven en ploegmaat Remco Evenepoel opvolgde op de erelijst. Zijn andere ploegmaat Tim Merlier werd tweede voor Thimoty Dupont die mee het podium op mocht als derde man.
Van ons team legden Jaromir en Lars respectievelijk beslag op een 35ste en 73ste plaats van 88 finishers. Niettegenstaande de jammerlijke val van Sven, kunnen we als ploeg terugblikken op een mooie ervaring waarbij we als lokaal team ons positief hebben kunnen profileren.
Nu op naar zondag waar we in de 3de Manche van de Beker van België in Rochefort terug met ambitie aan de start komen. Manager Luc Courtens beloofde alvast een rondje trappist van de lokale Cisterciënzersabdij bij winst van één van onze mannen, reden genoeg om aanwezig te zijn!
Tekst Juan Alleman, Rik Rooze – foto’s Martine Verfaillie
